I can't believe this... ha ha (hu hu hu)

http://davidbix.byethost32.com/wp-content/uploads/2009/09/CM-Punk.jpg

---------------------------------------

and here's another one:

http://www.youtube.com/watch?v=vh1f9I-Mlao

5

Kumakalasing
Na singkong duling
Ano mang giting
Tuluyang mapra-praning

Ampaw

Nasisiraan na naman ako ng bait. Kumawala muli ang diwa sa aking katawan, naliligaw sa isang panaginip...
-------------------------------------------
Halos hindi ko na namamalayan ang mabilis na paglipas ng panahon. Akala ko'y isa pa rin akong musmos na nangangapa sa landas ng buhay. Hindi na talaga ako lumaki... Hindi na rin natuto...

Nagpapaanod lang ako sa hangin, walang pakialam kung saan man ako mapadpad.

Bakit ba ako ganito? Sa ngayon, isa lang ang aking natitiyak: kung hindi ako magbabago ay wala akong patutunguhan.

Hangang panaginip na lang ba ang saysay ng buhay ko? May pagasa pa bang makawal ang kaluluwa kong nakagapos sa mundo ng kawalan?

Punong-puno ako ng pagsisisi, pagsisisi sa mga bagay na nagawa ko sa nakaraang panahon. Alam ko naman na ang kasalukuyan ay siyang nagiging nakaraan.

Hindi ko pa talaga kilala ang aking sarili.
------------------------------------------
Ang katuturan ng buhay ay nakabase sa kasaysayan.

New Home

Mine is the top bed.

Proxima Centauri

I really am an idiot

A sentiment kept in silence is like a vivid dream. A dream that feels so real as if it is reality itself. Bright like the rays of the morning sun, full of joy and bliss, not anticipating the coming of sunset.

But it is a dream that is completely lost upon awakening, never remembered.

A sentiment kept in silence is a foolery of one’s self. It is selfishness that brings anxiousness and a sense of isolation. It imprisons the self away from life, making reality a mere blur.

Ang Pakikipag-sapalaran ni Eks sa Loob ng Kaloob-looban 2

Disyembre 2009, unang linggo

Malapit na ang bakasyon noon, kaya naman mababakas na rin ng bahagya ang saya sa mukha ni Eks. Ngunit may bumabagabag pa rin sa kanyang isipan. Kinakailangan niya nang maghanap ng ibang matutuluyan sapagkat paaalisin na siya sa boarding house na kanyang tinitirhan, dahil maski ang may-ari nito ay pinaaalis na rin. Hindi pa niya alam kung ano ang dahilan, basta ang nasa isip niya lang ay kung saan siya lilipat. Tumingin-tingin si Eks sa mga ads na nakapaskil sa mga poste at bulletin boards tungkol sa bedspace for males, halos lahat ng nakita niya ay for females. Sa kanayang paghahanap, dalawa lamang ang nakita niya na panglalaki. Tinext niya agad ang mga nakuhang numero ngunit isa lang ang nagreply. Natuwa naman siya dahil saktong sa loob din ng unibersidad ang bedspace na maaari niyang lipatan at mura din ang renta sa halagang 1,500 kada buwan. School week nang nag text siya kaya sabi niya sa nagpapaupa na dadaan na lang siya ng Sabado. Nang dumating ang Sabado, ginawa niya muna noong umaga ang kanyang nakagawiang paglilinis ng mga gamit, kaya noong hapon na lang si Eks naging libre upang puntahan ang nasabing paupahan. Nagtext muna siya sa nagpapaupa na pupunta na siya sa kanila. Nadismaya si Eks sa tugon na kanyang natanggap, may nauna na daw na umupa at nakapagbayad na ito. Pasensya na lang daw.

Nginitian na lamang niya ang sarili…

May roommate si Eks, at maski ang roommate niya ay naghahanap ng malilipatan. Ilang araw na lang at bakasyon na pero hindi pa si Eks nakakahanap ng malilipatan. Buti na lamang at nakahanap na pala ang roommate niya at niyaya nito si Eks na tignan ang lugar. Tinext ni Eks ang magulang niya ukol dito, at pinayuhan siya na mag-downpayment na para kahit papaano ay may sigurado na silang malilipatan at di na sila mamroblema sa pasukan.

Nagpunta sila Eks sa bahay na kanilang titignan at nagdala nga siya ng perang pang downpayment. Sa labas pa pala ito ng unibersidad at kinakailangan pang mag dyip upang makarating dito. Ilang sandali lamang at nakarating na sila sa kanilang pupuntahan. Matayog ang paupahan na ito na binubuo ng limang palapag. Sa bawat palapag, maliban sa pinakababa (ito ang lugar ng may-ari), ay iisa lamang ang kuwarto. Matarik at maliit ang hagdanan na inakyat nila. Sa ikalawang palapag lamang mayroong kuwartong pangdalawahan, ngunit may nakaupa na dito (nagkataon pa na kakilala ni Eks ang taong ito, at babae nga pala siya). Palilipatin na lang daw ng may-ari ang babaeng border sa ikalimang palapag kung lilipat sina Eks sa boarding house na iyon. Naalala ni Eks ang bilin ng kanyang magulang na mag down na, ngunit nahihiya siyang sabihin iyon sa kanyang roommate. Hindi na nga niya nasabi ito, hanggang sa umalis na sila. Ang sabi ng roommate niya ay maaaring dun na lamang sila tumira kung wala na talagang silang makikita pang ibang puwedeng lipatan.

Kampante na si Eks sa sitwasyon. Sa loob-loob niya ay mayroon na siyang puwedeng lipatan kaya hindi na siya maghahanap pa ng iba. Ayos na iyon sa kanya…

Ika- 31 ng Disyembre, bisperas ng Bagong Taon 2010

Di-mapakali si Eks. Punong-puno na siya ng takot at pangamba. Naisip na naman niya ang konsepto ng time machine.

Masama ito…

Nalaman ni Eks na hindi pa pala payag na lumipat ng kuwarto yung border na nasa pangdalawahang kuwarto. Tinetext niya ang kanyang roommate, ngunit para bang…

Tinext rin niya ang may-ari ng apartment ngunit…

Hindi na niya malaman kung ano ang gagawin. Siguradong pagagalitan siya ng kanyang mga magulang pag nalaman nila ito. Ngunit kung mananatili naman siyang tahimik, wala siyang titirhan para sa pasukan.

Hapon na noong nagkaroon si Eks ng lakas ng loob na sabihin sa kanyang mga magulang ang MALAKING problema. Tama ang kanyang hula, PINAGALITAN nga siya.

Hindi man dumurugo ang mga salita,

dinidikdik naman nito ang kaluluwa.

Ang pinakamapait na luha,

ay siyang hindi bumabaha.

(Sa mundo ng mga manloloko, kailangan ikaw din ay mangloko upang di ka ma-gago.)

P.S. Nakahanap ang magulang ni Eks ng boarding house na kanyang matutuluyan na mas-maganda pa kaysa sa dati niyang tirahan.

ar er

How stretched is far

My feet, will it mar

If it does, I’ll scuffle against tar

As long as your safe in your car.

How long is forever

Will it still come or never

If it does, what comes after

It won’t really matter, I’ll still be your...

very late... retarded

I am about to be kicked out of my niche.

I need to find another place to stay in. The horror of starting all over, considering the problems entailed: looking for a viable place, packing, moving, adapting, and worst of all, struggling for ‘belongingness’.

Goodbye to my good old room. The past two years were wanly, therefore fun.

Paalam babae sa loob ng aking kabinet, sana’y hindi mo makalimutan ang ating pinagsamahan.

It’s time to turn over a new leaf.

Aerial Shot

Ang Pakikipag-sapalaran ni Eks sa Loob ng Kaloob-looban 1

Mapanglaw na ang kulay sa kanyang mukha at nanlilimahid na ito sa langis. Masakit na ang kanyang ulo sa tagal ng oras na inilaan para sa isang make-up class. Lampas tanghalian na nang matapos ang klase. Ito na rin ang pinakahuling klase niya para sa buong termino.

Dumiretso kaagad siya sa Bio Bldg. upang alamin ang resulta ng kanyang huling eksamen sa biology. Nais niyang alamin kung exempted na siya sa finals, kating-kati na kasi siyang makauwi sa probinsya.

Habang papalapit na siya sa pintuan ng bldg. ay bigla niyang nakita ang kanyang propesor sa Bio na saktong pa-pasok din sa loob ng gusali. Huminto muna siya ng paglakad at hinintay muna niyang makapasok sa gusali ang kanyang guro. Nahihiya siyang makasabay ito.

Nang makapasok na si Eks sa loob ay umakyat muna ito sa ikalawang palapag upang mag-cr. Sa kanyang paglakad ay nakita naman niya ang kanyang laboratory instructor na nagbibigay ng lab eksam sa mga estudyante. Tamang-tama sapagkat hindi pa rin niya nakikita ang resulat ng dalawang lab eksam niya. Kailangan din kasi na mapasa ang lab eksam upang maging exempted sa finals.

Naisipan niya na unang pumunta sa kanyang propesor bago sa lab instructor. Nasa may pintuan na siya. Kailangan na lang niyang kumatok. Biglang may pumigil sa kanya. Inatake nanaman si Eks ng kanyang hiya. Tinignan niya ang oras sa kanyang cellphone at natambad sa kanya na lunch brake pa pala. Gumaan muli ang kanyang loob.

Umalis muna siya upang maupo at magpahinga sa kabilang bldg., matao kasi sa Bio Bldg. Hindi na muna siya nananghalian sapagkat 30 mins lang naman ang kailangan niyang hintayin. Pinatay niya ang oras sa pagbabasa ng Walden at pag-idlip ng sandali.

Ala-una noong muli siyang bumalik sa Bio Bldg. Dumiretso siya sa kuwarto ng kanyang propesor at doon ay nag-ipon siya ng lakas ng loob upang kumatok sa pinto. Tok tok tok.

"Come in, the door is open." Alam na ng kanyang propesor ang kanyang pakay kaya napadali na ang kanyang trabaho. Itinanong lang sa kanya kung ano ang exam no. at iniabot kaagad ang kanyang test booklet. Suwerte, pasado.

Pagkaraan nito ay nagtungo naman siya sa kuwarto ng kanyang lab instructor. Muli siyang nag-ipon ng lakas ng loob upang kumatok. Tok tok tok.

Walang sumagot. Tok tok tok.

Wala talaga.

Nawala ang kanyang kaba ngunit siya naman ay nalungkot. Gustong-gusto na talaga kasi niyang umuwi sa kanila. Kailangan na lang niyang malaman kung kukuha ba siya ng finals sa Bio.

Sa kanyang paglabas ay nakita niya ang lab instuctor na pa-pasok ng gusali. Biglang tumalikod si Eks at nagtago panandali. Natuwa siya ngunit muli siyang kinabahan. Sadyang mahiyain lang talaga kasi siya. Hanggat maaari ay ayaw niyang makisalimuha sa iba, maliban na lang kung kapamilya niya ito o matalik na kaibigan.

Nakipagtalo muna siya sa kanyang sarili bago siya nagkaroon ng lakas upang harapin ang kanyang lab instructor. Kailangang gawin niya ito upang malaman niya kung makakauwi na ba talaga siya sa probinsya.

Saktong pag-punta niya sa kuwarto ng lab instructor ay siya namang lumabas ito. Bigla ulit siyang tumalikod at nagtago. Naging maluwag muli ang kanyang dibdib ngunit nainis siya sa kanyang sarili.

Dalawang pagkakataon ang kanyang sinayang... nagpasakop kasi siya sa bugso ng kanyang damdamin.

Umuwi na lang si Eks sa bahay na kanyang tinutuluyan. Naiinis sa sarili.

Out of nothing 1

ANG BABAE AT ANG CR

Isang malaking misteryo para sa akin ang pagkuha ng mga babae ng letrato ng kani-kanilang mga sarili sa loob ng isang comfort room. Minsan solo, kadalasan grupo. Karaniwan itong mangyari sa tuwing mayroong mga magkakaibigang nagkakasama sa isang party, bertdey, o ano pa mang pagsasalo. Parang mga model pa nga ng cr kung mag-posing sila.

Sa loob-loob ko, maaaring ginagawa nila ito dahil mayroong malalaking salamin sa loob ng mga cr. Advantage nga naman ito upang maging maganda ang kalalabasan ng letrato dahil nakikita nila ang kanilang mga sarili sa harap ng salamin.

O baka naman may hidden agenda sila sa loob ng cr.

Mabango siguro sa loob ng cr ng mga babae, dahil kung sa cr ng mga lalake man magkakaroon ng isang photo shoot, malamang ay walang makakatagal sa umaalingasaw na mabaho at mapanghing amoy.

NAKAPAGTATAKA... NAKAPAGTATAKA...

Huling sulyap sa unang semestre, 09-10

Masyado akong naging matamlay sa pagkakataong ito, kaya hindi na ako magtataka kung magiging mababa ang mga marka ko ngayon kumpara sa mga nakalipas na taon. Napansin ko na mas lalo akong naging antukin, mas lalo akong nabaling sa nba live, halos araw-araw na ako nag i-internet, at mas napadalas ang pag-uwi ko sa aking lupang tinubuan. Ganyan talaga... My discipline is NOT unforgiving. Peste.

Bio 11-
Dito ko nakilala ang legendary na si Ma'am RRR. Magaling siyang magturo at siguradong hindi ka makakatulog sa kanyang klase, kung hindi... hala ka. Pamatay din ang mga eksam na ibinibigay niya.
Gayundin naman si Ma'am Buerano na mahirap mag pa-eksam. Kapansin-pansin ang kanyang malaking pagmamahal sa Bio. May eksam pa nga pala ako bukas sa kanya,... kailangang mag-aral.
At siyempre hindi makukumpleto ang Bio 11 kung wala ang aming lab instuctor na si Sir Acebedo. Wala akong masasabi sa kanya kundi...MAGILAS. Nagtra-transform nga pala siya at nagiging...

Phys 71-
Hindi ko pa alam kung exempted ako sa finals...
Si Ma'am Rye... Madalas siyang bumitiw ng mga jokes, kahit medyo korni ung iba ay sigurado naman na mapapatawa o mapapangiti ka niya. Malapit din siya sa kanyang mga estudyante. Maaari rin siyang ituring 'superwoman' dahil sa lakas ng powers niya. Magugulat ka na sa mismong araw ng exam ay maibibigay niya kaagad ang results. Halos isang daan (o higit pa, hindi ako gaanong sigurado) pa naman kami sa klase niya.

Span 10-
Natuto akong mag spanish sa paulit-ulit na chain drills ni Prof. Alcantara. Marami talaga akong natutunan sa kanya, at ito ang pinaka kuwelang subject na pinasukan ko sa buong semestre. Kinantahan pa nga ako noong aking kaarawan ng spanish version ng 'happy birthday'.

Fil 40-
Dito ko nakilala si Ma'am Ruby, ang oic ng student housing. Naaalala ko pa noong gumawa ako ng liham sa kanya noong freshman ako. Para sa dorm application yung liham na iyon, at sinuwerte naman ako at natanggap ako sa Kalayaan.
Pinapahalagahan niya ang pagiging kritikal naming mga estudyante bilang mamamayan ng bansa. Sa klaseng ito ay nag-report ako tungkol sa librong '12 Little Things Every Filipino Can Do To Help Our Country' ni Alex Lacson. Medyo sabog yung pagkaka-report ko dito... Feel na feel ko pa naman ang pagiging pinoy ko habang ako'y nagrereport.

---------

Apat lang ang subject ko sa semestreng ito. Alam ko... ang konti. 15 units lang. Ka shi-shift ko pa lang kasi sa BS Psch, kaya medyo nagulo ung enlistment ko... NAKU! Naalala ko tuloy ung ipinila ko para makuha ko ung Bio 11 (TATLONG araw na pagpila!).

Pero natutuwa ako at sa wakas... BS Psycholohgy na ako! WOOOO! Next stop... Med School.

Kandadong walang susi

Ito ako...




at ito ang kailangan ko.

The long wait is over!

--Facebook did it! Nice job!--

At last... it's all done. I thought it would never happen, but hey! it HAPPENED. But i still don't understand why she keeps bringing the past back. Or is it only because i'm stuck in a loophole? Or is she in a different time frame? Or am i just ignoring the past that knocks on my door, while she on the other hand already entertained it?

Or maybe... she just forgot because it's not worth it?

Ah! Must i be happy or sad? I think i'm going nuts!...
Still... everyone is nuts about (the outfit number).

Ang Babae sa Loob ng Aking Kabinet

Sa tuwing binubuksan ko ang aking kabinet, ito ang mukha na lagi kong nasisilayan. Nakadikit ito sa tagong bahagi ng pinto ng aking kabinet. Hindi ako ang gumuhit at hindi rin naman ako ang nagdikit ng larawang ito, nandito na ito sa simula pa lamang ng pananatili ko sa boarding house na aking tinutuluyan.

Hindi naman gaanong kaakit-akit ang babaeng nakaguhit ngunit kapansin-pansin ang sekswal na reaksyon sa mukha nito. Sa pangungusap ng kanyang mga labi ay para bang nang-iimbita siya ang isang taong hahalik sa kanya.

Siya ang sumasalubong sa akin tuwing umaga kapag kumukuha ako ng damit na aking isusuot...

Siya rin ang saksi sa mga kalat ko sa loob ng kabinet...

At higit sa lahat, siya ang BABAE SA LOOB NG AKING KABINET.